Αξιοπιστία και ελληνικές τράπεζες

Μετά από συζήτηση στο Twitter, κι επειδή το υποσχέθηκα στο Βαγγέλη, θα σας πω μια ιστορία. Βασικά, θα σας πω δύο ιστορίες, που έχουν όμως το ίδιο θέμα ακριβώς: Πόσο (αν-)αξιόπιστες μπορεί να είναι οι Ελληνικές τράπεζες.

Ιστορία #1

Πριν από ένα χρόνο ήμουν ομιλητής στη FOSDEM 2010. Δεν είχα πάει ποτέ ως τότε στις Βρυξέλλες, οπότε όταν έσκασε η πρόσκληση για το συνέδριο είχα καταχαρεί. Οργανώσαμε μήνες πριν με το Λεωνίδα που θα μείνουμε, κλείσαμε αεροπορικά και λίγες μέρες πριν φύγω έβγαλα αρκετά μετρητά σε ευρώ για να έχω μαζί μου στο ταξίδι. Γενικά δεν παίρνω πολλά μετρητά μαζί μου. Δεν υπάρχει λόγος αν έχεις μια πιστωτική κάρτα που μπορεί αν σε καλύψει. Τότε όμως είχα βγάλει λεφτά να ‘χω πάνω μου, γιατί μια μέρα πριν φύγω από Πάτρα με πήρε τηλέφωνο ο Δημήτρης και μου ‘πε ότι μπορεί να υπάρχει πρόβλημα με τις πιστωτικές κάρτες στο εξωτερικό.

Για να μην έχω πρόβλημα κι εγώ, λοιπόν, και ξεμείνω σε μια ξένη χώρα χωρίς φράγκο πάνω μου, έβγαλα γύρω στα 400 € να ‘χω μαζί μου. Υπολόγιζα ότι σε 2 μέρες που ήταν το συνέδριο δε θα ξόδευα παραπάνω από τόσα (το ξενοδοχείο και τα αεροπορικά μας ήταν ήδη πληρωμένα). Στο μεταξύ παίρνω κι ένα τηλέφωνο στη Eurobank και τους ρωτάω αν ξέρουν κάτι για προβλήματα με τις πιστωτικές τους. Με διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Τους ενημερώνω ότι θα ταξιδέψω στο Βέλγιο, μην τυχόν και δουν κινήσεις στην κάρτα από εκεί και μου την κλειδώσουν προληπτικά.

Φτάνω στο Βέλγιο μια μέρα πριν το συνέδριο. Πάω στο ξενοδοχείο, κι εκεί μου ζητάνε μια πιστωτική κάρτα. Δε χρειάζεται να πληρώσω τίποτα με την κάρτα. Απλά, όπως κάνουν όλα τα ξενοδοχεία, ζητάνε μια κάρτα μην τυχόν και πάρεις τίποτα από το μπαρ του δωματίου και ως εγγύηση για τυχόν χρεώσεις που μπορεί να χρειαστούν.

Περνάει το συνέδριο. Δε χρησιμοποιώ την κάρτα ποτέ ξανά στο Βέλγιο. Έχω αρκετά μετρητά πάνω μου, έτσι κι αλλιώς. Φεύγω από Βρυξέλλες και γυρνάμε με το Λεωνίδα πάλι στο Ελ-Βελ. Εκεί βγάζω εγώ την κάρτα να πληρώσουμε το παρκάρισμα και το μηχάνημα δεν τη δέχεται. Πληρώνουμε με μετρητά. Φτάνουμε στο κέντρο της Αθήνας και πάω σε κατάστημα της Eurobank. Το ATM δε δέχεται ούτε εκεί την κάρτα!

Σημειωτέον ότι είναι Κυριακή απόγευμα, ακριβώς μετά το συνέδριο. Τα πάντα είναι κλειστά.

Το τηλεφωνικό κέντρο της Eurobank μου εξηγεί ότι η κάρτα φαίνεται να έχει μπλοκάρει επειδή «το σύστημα δείχνει πως έχουν υποκλαπεί τα στοιχεία της κάρτας από το Βέλγιο». Τους εξηγώ ότι ακριβώς πριν φύγω είχα μιλήσει με το τμήμα phone banking και τους ρώτησα ακριβώς γι’ αυτό το θέμα, και με διαβεβαίωσαν ότι η κάρτα μου δεν έχει κανένα πρόβλημα. Τους αναφέρω ότι είχα πάρει τηλέφωνο πριν ταξιδέψω και ζήτησα ρητά να μη μπλοκάρει η κάρτα μου αν υπάρξει κίνηση από το Βέλγιο. Τους ρωτάω πότε ακυρώθηκε η κάρτα. Η απάντηση είναι όλα τα λεφτά! Η κάρτα ακυρώθηκε την Παρασκευή το απόγευμα, αμέσως μόλις πέρασε από το μηχάνημα του ξενοδοχείου.

Φτάνω σπίτι μου με τα μετρητά λεφτά που έχω πάνω μου και ζητάω επανέκδοση της κάρτας. Μετά από μήνες αναμονή και αρκετές ενοχλήσεις —τόσο τηλεφωνικά όσο και κατ’ ιδίαν σε τοπικό κατάστημα— παίρνω μια άλλη κάρτα, εκείνη την περίφημη.

Θεωρώ το περιστατικό ατυχές συμβάν, το οποίο απλώς έτυχε μία φορά να με βγάλει από τη βόλεψή μου. Αμ δε…

Ιστορία #2

Περνάνε οι μήνες. Μετακομίζω στη Ζυρίχη. Χρησιμοποιώ ακόμα την κάρτα, και φροντίζω να πληρώνεται στην ώρα της μέσω web & phone banking. Κάποια στιγμή μαθαίνω ότι πιθανόν μια από τις online αγορές μπορεί να έγινε η αιτία να υποκλαπούν τα στοιχεία της κάρτας. Παίρνω τηλέφωνο στην τράπεζα και τους ρωτάω αν βλέπουν περίεργες κινήσεις ή αν μπορούν από το σύστημά τους να δουν κάτι που να σημαίνει ότι η κάρτα δεν είναι ασφαλής για χρήση. Με διαβεβαιώνουν πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Περνάει κι άλλος καιρός.

Πριν από ενάμιση μήνα προγραμματίζω ταξίδι στις ΗΠΑ. Έχω ακόμα την πιστωτική και φροντίζω να αποπληρωθεί ακριβώς μια μέρα πριν το ταξίδι, έτσι ώστε να μην υπάρχει κανένα πρόβλημα να χρησιμοποιηθεί τις επόμενες μέρες. Ταυτόχρονα ρωτάω το τμήμα phone banking αν υπάρχει περίπτωση να έχουν υποκλαπεί τα στοιχεία της κάρτας στο μεταξύ. Με διαβεβαιώνουν πάλι ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Τους εξηγώ ότι θα ταξιδέψω στις ΗΠΑ και ζητάω να ρυθμίσουν ότι χρειάζεται από τη δική τους μεριά ώστε να μην ακυρωθεί ή κλειδώσει η κάρτα. Την έχω ήδη πατήσει μια φορά και θέλω να σιγουρευτώ ότι δε θα μείνω ξέμπαρκος πάλι.

Φεύγω για ΗΠΑ κι έχω πάλι μαζί μου μετρητά. Χρησιμοποιώ ξανά την κάρτα στο ξενοδοχείο ως εγγύηση. Τις επόμενες ημέρες δε μου χρειάζεται η κάρτα. Έχω ελάχιστα έξοδα έτσι κι αλλιώς και με φτάνουν τα μετρητά που έχω πάνω μου.

Ένα πρωί παίρνω email από δικούς μου που λέει ότι η Eurobank με ψάχνει. Να σημειωθεί εδώ ότι η τράπεζα πήρε τηλέφωνο στο πατρικό μου σπίτι την ώρα που στις ΗΠΑ ήταν μεν πρωί, αλλά στην Ελλάδα ήταν 23:00. Πήραν δηλαδή τηλέφωνο στις 23:00 το βράδυ να μας ειδοποιήσουν, βασικά, πως: «Θυμάστε την κάρτα που είχατε; Ναι, αυτή. Μόλις σας την ακυρώσαμε».

Καλώ το τμήμα phone banking, το οποίο μου ανακοινώνει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι έχουν ξεκινήσει διαδικασία ακύρωσης της κάρτας μου επειδή «έχουν υποκλαπεί τα στοιχεία της από τις ΗΠΑ». Ελέγχουμε μία-μία τις κινήσεις του λογαριασμού. Δεν υπάρχει καμία κίνηση που να είναι «περίεργη». Προσπαθώ να συγκρατήσω τα νεύρα μου που δεύτερη φορά μου ακυρώνουν την κάρτα όσο είμαι στο εξωτερικό. Τους ζητάω να μην ακυρώσουν την κάρτα για να κάνω μια τελευταία κίνηση ανάληψης από συγκεκριμένο ATM. Τους δίνω τα στοιχεία του ATM. Επιμένουν ότι δε γίνεται κι ότι «όχι, εμείς θα την ακυρώσουμε τώρα». Με τα πολλά βγάζω κάποια μετρητά, δανείζομαι και μερικά ακόμα από συνεργάτες στις ΗΠΑ και γυρίζω πάλι με ασφάλεια στο σπίτι μου.

Δεύτερη φορά ακριβώς το ίδιο σκηνικό:

  • Εγώ ενημερώνω την τράπεζα ότι θα βγω στο εξωτερικό.
  • Αυτοί με διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.
  • Φεύγω με λίγα χρήματα πάνω μου.
  • Αμέσως μόλις χρησιμοποιηθεί η κάρτα στο εξωτερικό, μου την ακυρώνουν.

Τελικά, τείνω να πιστέψω ότι ο Σπύρος είχε πολύ δίκιο το Σεπτέμβρη. Όταν προσπαθούσαμε να βγάλουμε άκρη με τράπεζες και μας είχαν τρελάνει με βλακώδεις απαιτήσεις για ένα πολύ απλό και σαφές πράγμα, είχε γράψει:

«Πιστεύω ότι σας τιμώρησε ο θεός των τραπεζών, επειδή ενώ ετοιμάζεστε για Ελβετία ασχολείστε με ελληνικές τράπεζες.»

About these ads
This entry was posted in Misc and tagged . Bookmark the permalink.

18 Responses to Αξιοπιστία και ελληνικές τράπεζες

  1. Konstantinos Konstantinidis says:

    Μια από τα ίδια και με Πειραιώς και Αττικής.

    Στην Αττικής έχει η γυναίκα μου κάρτα και την ακύρωσαν λόγω “υπερβολικών και ύποπτων χρεώσεων” ενώ είμασταν Las Vegas, και αφού είμασταν ήδη 10 μέρες USA και είχε χρησιμοποιήσει την κάρτα σε Pennsylvania, Virginia, New Jersey, New York και Maryland… Προφανώς η Nevada τους έκατσε “υπερβολική”.

    Η πλάκα είναι πως μας έψαχναν στο σταθερό Ελλάδα (κινητά προφανώς δεν παίρνουν γιατί …κοστίζουν). Το γεγονός ότι ο κάτοχος είναι μαζί με την κάρτα που ήταν 10 μέρες στο εξωτερικό δεν τους πέρασε καν από το μυαλό, η οτιδήποτε άλλο έχουν τέλος πάντων ανάμεσα από τα αυτία τους.

    Όσον αφορά τώρα για επανενεργοποίηση, ήταν ανένδοτοι – δεν γίνεται με τίποτε, περάστε από υποκατάστημα να κάνετε αίτηση για νέα και σε 5-6 εργάσιμες θα την έχετε (!)…. Δεν κρατήθηκα και τους ρώτησα αν έχουν υποκατάστημα στο Los Angeles που κατευθυνόμουν για να εισπράξω σιγή. Τελικά με απειλές για αγωγή εξαιτίας της μονομερής τελείως αναιτιολόγητης ακύρωση της σύμβασης από πλευρά τους η κάρτα λειτουργούσε σε λίγα λεπτά. Στα περισσότερα καταστήματα.

    Η δική μου περίπτωση με την Πειραιώς ήταν ακόμη πιο αστεία. Αφού την είχα ήδη πατήσει στο παρελθόν απλά αγοράζοντας κάτι από το iTunes store (!) είχα φροντίσει να ενημερώσω τηλεφωνικά ότι γενικά ταξιδεύω, δεν κάθομαι στο χωριό μου ρε παιδί μου, και δεν θέλω να την κόψουν έτσι απλά επειδή έγινε χρήση στο εξωτερικό.

    Κάθομαι λοιπόν να κλείσω το ταξίδι USA που προανέφερα και 5-6 ημέρες αφού έχω αγοράσει 6000 ευρώ αεροπορικά εισητήρια με την κάρτα τους, έχω κανονίσει ενοικιάσεις αυτοκινήτων και ξενοδοχεία, έκανα το τραγικό λάθος να προσπαθήσω να αγοράσω ταξιδιωτική ασφάλεια. Ε όχι βέβαια… μόνο κλέφτης θα αγόρασε ταξιδιωτική ασφάλεια στο όνομά μου από την BUPA, οπότε μου ακύρωσαν την κάρτα.

    Μετά από απίστευτα μπινελίκια στο τηλέφωνο βραδιάτικα μου είπαν ότι:
    1- είναι τεχνικώς αδύνατο να ενεργοποιηθεί για electronic – no card present – transactions γιατί έχει μπει σε black list ο αριθμός, αλλά μπορούν να την ενεργοποιήσουν για card present transactions (γι αυτό και η Αττικα της γυναίκας μου αργότερα δεν έπαιζε σε -κάποια- πράγματα, εξαρτάται από το τι είδος merchant account είχε το κατάστημα)

    2- μπορώ …να περάσω από το υποκατάστημα τους να κάνω αίτηση για νέα και να περιμένω 5-6 εργάσιμες.

    Επέλεξα το ένα και τους είπα να σημειώσουν όπου μπορούν ότι θα είμαι στο εξωτερικό και πως αν γίνει οτιδήποτε με την κάρτα μου θα τους πάρει και θα τους σηκώσει.

    Fast forward 3 μήνες, έχω μετακομίσει Λονδίνο και η ρημάδα η κάρτα τους ΑΚΟΜΗ δεν λειτουργεί σωστά. Ενώ είναι chip-and-pin ζητάει πάντα υπογραφή και εισπράτω περίεργα βλέμματα, σχόλια του τύπου “υπάρχει πρόβλημα με την κάρτα σας” και σε μία περίπτωση, για να αγοράσω ένα φούρνο μικροκυμμάτων από τα Currys περίμενα 20 λεπτά να πάρουν τηλεφωνικά επιβεβαίωση οτι δεν έχει κλαπεί.

    Έχω ήδη visa debit από την τράπεζα που συνεργάζομαι και ανυπομονώ όπως καταλαβαίνεις να μου έρθει και η credit card για να ταίσω τις ελληνικές στο shredder.

    • keramida says:

      Στο συγκεκριμένο λογαριασμό έχω ακόμα 700€, τα οποία θα τα έβγαζα αμέσως μέσω web banking. Θα ταξιδέψω στην Ελλάδα σε 1-2 μήνες όμως, οπότε θα τα χρησιμοποιήσω τότε.

      Πάντως το πήρα το μάθημά μου. Οχι μία, αλλά δύο πιστωτικές παράγγειλα στην Ελβετική UBS: Μία VISA και μία Master-Card.

      • Konstantinos Konstantinidis says:

        Περιμένω ήδη VISA από Lloyds και θα πάρω MasterCard από άλλη τράπεζα για να είμαι ακόμη πιο σίγουρος.

        Πιθανόν υπερβολική αντίδραση μιας και πολύ αμφιβάλλω να τράπεζα επιπέδου Lloyds (πόσο μάλλον UBS!) να είναι τόσο παπάρες όσο οι ελληνικές, αλλά όπως λέει και ο λαός αφού κάηκα στον χυλό τώρα φυσάω και στο γιαούρτι…

  2. Άντε καλά ο Κωνσταντίνος είναι στο Λονδίνο, εσύ Γιώργο είσαι στην Ελβετία!!! Δεν δικαιολογείται να ασχολείστε ακόμη με Ελληνικές τράπεζες!

  3. comzeradd says:

    Και το χειρότερο είναι πως το Δημόσιο (πχ. εφορία) μας αναγκάζουν να έχουμε συναλλαγές με τις τράπεζες. Τις έχουμε καταστήσει αυτονόητο κομμάτι της καθημερινότητας μας, σε βαθμό που μπορούν να κάνουν κυριολεκτικά ο,τι θέλουν.

    • Ναι αυτό είναι όντως τραγικό. Δεν φτάνει που ο τραπεζικός τομέας είναι υπεύθυνος για όλα τα δινά, δεν φτάνει που τόσα χρόνια η Ελλάδα πλήρωνε πρόστιμα στην Ε. Ε. για «προστάτεψει τον δυνατό τραπεζικό τομέα», τώρα μάθαμε ότι τελικά δεν ήταν και τόσο «δυνατός».

  4. Καλά σου λένε τα παιδιά, τι θέλεις και μπλέκεις με το ελληνικό χάος;

    Πρώτη μέρα που ήμουν Σουηδία άνοιξα λογαριασμό, 2η μετέφερα ότι χρήματα είχα από την Ελλάδα και ησύχασα…

  5. HSOC says:

    Είμαι κάτοχος citibank visa και έχω αρκετΕΣ διαφορετικές (σε σχέση με τις προηγούμενες) εμπειρίες. Συνοψίζοντας θα αναφέρω ότι μετά από αρκετές συνεχείς χρεώσεις στο εξωτερικό κλειδώθηκε μεν η κάρτα (για λόγους ασφαλείας), αλλά μετά από επικοινωνία τους μαζί μου στο κινητό ξαναενεργοποιήθηκε άμεσα. Γενικά έχω μείνει πολύ ευχαριστημένος μαζί τους. Το τηλεφωνικό τους κέντρο δυσκολεύει την ζωή αρκετά μέχρι να μιλήσεις με άνθρωπο πάντως.

  6. Giorgoos Kounenis says:

    Άκριβώς τα ίδια και η αδερφή μου. Τηλέφωνο πριν να επιβεβαιώσει ότι δε θα κλειδωθεί η κάρτα της, έρχεται ΗΠΑ μετά από λίγο την κλειδώνουν. Με τα χίλια ζόρια αναίρεσαν το κλείδωμα για 5 λεπτά (1-2 φορές) μέχρι να βγάλει χρήματα από το ΑΤΜ (μιλώντας μαζί τους εκείνη την ώρα στο τηλέφωνο). Στο τέλος την μπλόκαραν τελείως.

  7. vvas says:

    Προφανώς όσο η απάντηση του πελάτη απέναντι σε τέτοιες καταστάσεις είναι «ωραία, πότε μπορώ να έχω καινούρια κάρτα;», αντί να είναι «ωραία, δώστε μου τώρα όλα μου τα χρήματα να πάω σε άλλη τράπεζα», δεν υπάρχει ιδιαίτερο κίνητρο από τις τράπεζες να αλλάξουν τις πρακτικές τους…

  8. kargig says:

    Πριν 2 μήνες ήθελα να κάνω ταξίδι στην Αμερική και έτσι πήγα στην Eurobank και μου έβγαλαν μια Visa (αφού μου ζήτησαν ένα σωρό χαρτούρα). Μετά από 1-2 κινήσεις στην Αμερική με πήραν τηλέφωνο στο κινητό μου και με ρώτησαν αν τις έκανα εγώ τις κινήσεις. Με πήραν πρωινές ώρες Αμερικής (-8 ώρες από Ελλάδα) τους εξήγησα την κατάσταση, με ρώτησαν ως πότε θα είμαι εκεί ώστε να μην κλειδώσει η κάρτα και έτσι έγινε. Δεν αντιμετώπισα από εκεί και πέρα κάποιο θέμα.

    Μου κάνει μεγάλη εντύπωση η διαφορά στην αντιμετώπιση…και κυρίως σε τι μπορεί να οφείλεται…Πάντως αφού είσαι σε άλλη χώρα και δουλεύεις εκεί, είναι ώρα να ξεχάσεις τις ελληνικές τράπεζες..

  9. Εγώ έχω κάνει αγορές τόσο από το Internet (περίπου 2.500 το 2010 μέσω διαδικτύου) και ταξιδεύω σχετικά συχνά στην Ευρώπη. Την προηγούμενη εβδομάδα χρησιμοποίησα την κάρτα μου σε Αυστρία, Γερμανία & Ελβετία (Ischgl & St. Moritz) χωρίς προβλήματα.

    Έχω VISA από την Εμπορική. Αν εξαιρέσουμε το χαμηλό όριο (2.100 € ή 2.500 € δεν θυμάμαι) που έτσι κι αλλιώς δεν το χρειάζομαι και το ότι τους έχω πάρει 5 φορές τηλ να αλλάξουν την διεύθυνση αποστολής χρημάτων δεν έχω ιδιαίτερα προβλήματα. Όμως είμαι σίγουρος ότι αν είχα, δεν θα λυνόταν εύκολα.

    Σε thread στην ML Sikurezza, ένας υπεύθυνος ασφαλείας μεγάλης τράπεζας είχε γράψει ότι στις τράπεζες κοστίζει πολύ η «έρευνα» για το αν έχει ή δεν έχει γίνει «απάτη» και η επανα-ενεργοποίηση. Οπότε με το που συμβεί κάτι σου βγάζουν καινούρια κάρτα, γιατί έχει χαμηλότερο κόστος γι αυτούς. Ας ταλαιπωρηθεί ο πελάτης, δύσκολα αλλάζεις τράπεζα κι αλλού να πας (στο εσωτερικό τουλάχιστον) το ίδιο είναι πάνω-κάτω.

  10. george billios says:

    Προσωπική εμπειρία:
    – PROBANK visa που έχω τώρα, σε περίπτωση ‘ύποπτης’ συναλλαγής σε παίρνουν τηλέφωνο στο τηλέφωνο επικοινωνίας που έχεις δώσει (ναι σε κινητό) και σε ρωτάνε, δεν μπλοκάρουν πριν σε καλέσουν. Επίσης σε ταξίδια στο εξωτερικό κανένα πρόβλημα.

    -Citibank visa, αν και την έκοψα για άλλους λόγους, στο παρελθόν είχε τύχει να την μπλοκάρουν – όχι ακύρωση – και είχαν καλέσει για ενημέρωση αλλά στο σταθερό όχι στο κινητό με αποτέλεσμα να γίνω λίγο ρεζίλι σε μαγαζί αλλά τουλάχιστον δεν είχε ακυρωθεί απλά μπλοκαριστεί. Δεν ξερώ για εξωτερικό.

  11. Φαίδων says:

    Για τις Βρυξέλλες, εκείνη τη χρονιά είχαν ακυρώσει κάρτες πολλών από εμάς (που όπως λες, απλά τις είχαμε δώσει στο ξενοδοχείο). Κάτι χοντρό πρέπει να είχε γίνει.

  12. Nikos says:

    Δεν αμφιβάλλω για αυτά που λέτε, αλλά νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό ωφείλονται στην τράπεζά σας. Με την πειραιώς (χωρίς να έχω και μεγάλη εμπειρία) δεν είχα ποτέ τέτοιο πρόβλημα.

  13. Eugenia says:

    γράφω από την Αμερική όπου βρίσκομαι μπλοκαρισμένη με μια κάρτα της ALPHA BANK debit η οποία δεν δουλεύει! Φοβερό! Μια ημέρα πριν φύγω από την Ελλάδα έχω τηλεφωνήσει στο αντίστοιχο τηλέφωνο (όπου με μαγνητοφωνούν!!!!) για να ζητήσω επιβεβαίωση ότι η debit δεν θα έχει πρόβλημα στην Αμερική. Με διαβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και ότι η κάρτα μου θα λειτουργήσει κανονικά! Βρίσκομαι ακόμα Αμερική προσπαθώντας να βρω γνωστούς και φίλους να μου δώσουν χρήματα ΔΙΟΤΙ Η ΚΑΡΤΑ ΜΟΥ ΟΠΩΣΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΠΟΤΕ!!!
    Επειδή ταξιδεύω αρκετά συχνά για επαγγελματικούς λόγους και έχω ακούσει από άλλους συναδέλφους παρόμοια προβλήματα κυρίως στην Αμερική, νομίζω ότι κάτι ‘ύποπτο‘ συμβαίνει που δεν μπορώ ακόμα να το καταλάβω…. Τουλάχιστον από την πλευρά μου σκοπεύω να μεταφέρω τα χρηματά μου σε άλλη τράπεζα

    • keramida says:

      Ευγενία, κατ’ αρχήν σου εύχομαι να ξεμπλέξεις γρήγορα και να επιστρέψεις με ασφάλεια στο σπίτι σου.

      Το μόνο που έχω να πω εγώ είναι πως το “κυρίως στην Αμερική” δεν είναι πολύ σημαντικό. Εμένα μου κλείδωσαν την κάρτα μου κι όταν ήμουν στο Βέλγιο. Οπότε δεν είναι πρόβλημα της συγκεκριμένης χώρας, αλλά της τράπεζας.

      Εγώ είχα πρόβλημα με τη Eurobank. Εσύ έχεις με την Alpha. Από άλλο κόσμο έχω ακούσει για άλλες τράπεζες. Τελικά ίσως να μην αρκεί να μετακινήσεις τα λεφτά σου από τη μία στην άλλη, αλλά να βρεις κάποιο τρόπο να τα μετακινήσεις σε τράπεζα που είναι αποδεδειγμένα αξιόπιστη· ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως πρέπει να τα βγάλεις εκτός χώρας.

  14. Makis Markidis aka stratigos says:

    Η κάθε τράπεζα έχει ένα “έξυπνο” software το οποίο λειτουργεί με κανόνες (rules). Κάτι σαν Firewall ας πούμε. Για να είναι “έξυπνο” όμως πρέπει να “ταιστεί” και με rules από έξυπνους ανθρώπους! Όταν δεν συμβαίνει αυτό, συμβαίνουν τα προβλήματα που αναφέρετε όλοι. ;)
    Επίσης να διορθώσω κάποιον που είπε πως το κόστος αντικατάστασης είναι μικρότερο από το να κάτσουν να κάνουν έρευνα το τι συνέβη. Αυτό δεν ισχύει. Είναι καθαρά θέμα διαδικασίας της εκάστοτε τράπεζας.
    Πάντως οι αντικαταστάσεις μιας κάρτας πλέον δεν νοείται να γίνετε σε μεγαλύτερο διάστημα της 1 ημέρας αν είναι αναλήψεων μετρητών ή μερικών ημερών αν είναι πιστωτική.

    ΥΓ1. Τυγχάνει να εργάζομαι στην Probank.
    ΥΓ2. Γιώργο το πιο πιθανό σενάριο σε σένα είναι να έγινε το εξής:
    α) Αν χρησιμοποίησες την κάρτα την ημέρα που ταξίδευες για Βέλγιο πχ και την ίδια μέρα προφανώς η κάρτα χρησιμοποιήθηκε στο Hotel στο check-in, το κλείδωμα της κάρτας να έγινε εκείνη τη στιγμή (στο Hotel).
    β) Αν ΔΕΝ χρησιμοποίησες την κάρτα την ημέρα που ταξίδευες για Βέλγιο, εκείνη τη μέρα προφανώς όμως η κάρτα χρησιμοποιήθηκε στο Hotel στο check-in, το κλείδωμα της κάρτας το πιο πιθανό είναι να έγινε μόλις την έβαλες στο μηχάνημα στο Ελ.Βενιζέλος, και φυσικά μετά αφου ήταν κλειδωμένη δεν θα την δεχόταν ούτε το ΑΤΜ της Eurobank που πήγες.

    Και οι 2 λόγοι που έγραψα είναι ένα παράδειγμα rule του συστήματος αν γίνουν 2 συναλλαγές σε διαφορετικές χώρες την ίδια μέρα. Αυτό από μόνο του όμως δεν είναι φυσικά σωστό. Γι’αυτό και λέω πως πρέπει να ταίζοντε με σωστούς rules και από έξυπνους ανθρώπους. Όπως προανέφερε ένας φίλος…ένα τηλεφώνημα στον καρτούχο θα έλυνε το οποιοδήποτε θέμα.

    ΥΓ3. HSOC χαιρετισμούς, έστω και μέσω blog του Κεραμιδα :)

Comments are closed.