Monthly Archives: April 2006

Από την ομίχλη του παρελθόντος…

.. ξέθαψα χτες κι αυτό.

Φθινοπωρινή Νύχτα

Γύρω μου πέφτει η νύχτα, πέφτει το σκοτάδι
ο ήλιος έχει απο ώρα τρεμοσβήσει.
Και η βροχή σαν παγωμένο κάποιο χάδι,
που οι σκιές στο πρόσωπό μου έχουν αφήσει.

Κάπου στο βάθος κεραυνοί πέφτουν ανάρια
μόλις ξεψύχησε το φως ενός φεγγίτη.
Νιώθω ζαλάδα, με κυριεύει η μαλάρια
κι είμαι μακριά, πολύ μακριά από το σπίτι.

Άδεια η πόλη, έχουν όλοι απο ώρα φύγει
μόνος μου είμαι μες στον άδειο ετούτο δρόμο.
Αυτή τη νύχτα το σκοτάδι με τυλίγει
πρωτόγνωρο απόψε νιώθω, μαύρο τρόμο.

Στου πυρετού την πιο μεγάλη παραζάλη,
νόμισα ότι στου δρόμου εκεί το βάθος
είδα γνωστό, χαμένο πια, ξανθό κεφάλι.
Μα δεν μπορεί, πρέπει να έχω κάνει λάθος.

Γυρνώ το βλέμμα μου, αργοκυλά ένα δάκρυ
πολλές οι θύμησες που θέλω ν’ αποφύγω.
Στου δρόμου κάθομαι την σκοτεινή την άκρη,
μια ανάσα πριν για σπίτι μου να φύγω.

Ξάφνου ένα φως, έχει ξυπνήσει το φεγγάρι
της νύχτας έρχεται να διώξει τη σαγήνη.
Προτού ο ύπνος το πρωί ξανά με πάρει
κάπου στη δύση θα χαθεί και η σελήνη.

Advertisements

Emacs diff-mode tip

Emacs, the editor that never ceases to amaze me, has a feature that may be useful to everyone using diff(1) implementations that don’t have all the features of modern, featureful diff(1) utilities (i.e. GNU diff). Continue reading

Χωρίς τίτλο

Όνειρό μου, αγκαλιά μου, στο σοκάκι τ’ αλμυρό
πάντα σ’ έχω στο μυαλό μου και συνέχεια σε θωρώ.

Καρδιά μου, καρδιοχτύπι μου, ανάσα μου και φως μου
στα όνειρά μου πρόστρεξε κι ένα φιλί σου δως μου.

Ασημένια μου ηλιαχτίδα, φεγγαρένια μου χρυσή
όλα είσαι και θα είσαι, πάντα ήσουν, μόνο εσύ.

Δάκρυσα και να που κλαίω. Χάθηκα κι εγώ μαζί,
τώρα που η αγάπη μου όλη δεν υπάρχει πια, δεν ζει.