Αγαπητέ κ. Μπεκίρη

Αγαπητέ κ. Μιχάλη Μπεκίρη,

Το σταθερό τηλέφωνο του σπιτιού μου το έχω για να επικοινωνώ με τους ανθρώπους που εγώ επιλέγω και για να μπορεί να με βρει ο κόσμος με τον οποίο έχω τακτικά επικοικωνία. Δεν το έχω όμως για κανένα από τους παρακάτω λόγους:

  • Για να με καλείς ότι ώρα σου κατέβει με σκοπό να μου παρουσιάσεις το μεγαλεπήβολο “σχέδιο” που έχεις για τη σωτηρία του κόσμου
  • Για να με καλεί ο αυτόματος τηλεφωνητής σου το μεσημέρι παίζοντας μια κασέτα χωρίς εγώ να μπορώ να κλείσω τη γραμμή

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να απασχολείς τη γραμμή του σπιτιού με άχρηστες αηδίες όπως αυτές που λένε οι κασέτες του αυτόματου τηλεφωνητή σου. Αν ήθελα να ακούσω τις ακατάσχετες βλακείες που αραδιάζεις στην κασέτα (νομίζοντας ότι τις πιστεύει κάποιος ή ότι πραγματικά επειδή τις άκουσα θα έρθω σε εκλογικό οργασμό και θα σε ψηφίσω με στραβά μάτια) θα ερχόμουνα να τις ακούσω σε μια από τις “εκδηλώσεις” που οργανώνει το επιτελείο σου, ρυπαίνοντας τη πόλη μας με κάθε δυνατό τρόπο.

Το σημερινό δεκάλεπτο τηλεφώνημα της κασέτας σου ήταν το τελειωτικό χτύπημα. Άμα σε ψηφίσω ποτέ να μου γράψεις.